ELFIE, 4 maart 2008
Verenigde Staten , L.A., San Fransisco, Las Vegas etc. :P

"Be sure to wear some flowers in your hair!" :D

Vanochtend waren we lekker een warm oatmeal ontbijtje in de tuin in het zonetje aan het eten toen zei opeens een elfje:" Hey, do ya guys wanna go up to the snowy mountains and do some snow sports for the day?" And the man of the house, Terry, replied: "Yeah, it's only a 30 min drive, lets get going "

En zo gezegt, zo gedaan. Ze vertrokken in joggingpak met zn allen richting de hoge magtige bergjes. Daar huurden de twee meissies ski's en werden door de staff aan (4 verschillende) handshoentjes en een sjaal geholpen uit the "lost and found box". Toen gingen de twee dappere meisjes op pad. Het zonnetje scheen en de twee meisies hadden zin om eens wat sneeuw hellinkjes te trotseren en begonnen dus vrolijk aan hun tochtje met het liftje om boven te komen. Het ene meisje was een beetje bang en zag het liftje rammelen en schommelen en was bang omdat het liftje wel zo'n 8 meter boven de grond zweefde. Maar, niet getreurt, het haalde gelukkig de top! Met allebei de meisjes nog gezond en wel. Phfjew, was dat even spannend joh, je zou bijna denken dat het liftje gevaarlijker is dan de hele ski tocht zelf.

Bovenaan namen ze dapper een hellingje en raceten alle boompjes en beestjes voorbij alsof ze de opper meesteressen van de bergen waren. Totdat er opeens een groot "Niets" voor hun verscheen!. Wat moesten ze nou? Hier wisten de meesteressen zich geen raad mee hoor, bergen, die kunnen ze aan en sneeuw, dat is voor hen bekend terrein. Maar dit?!. Het gevaar begint pas als je aankomt bij het "niets" De berg hield op! Zomaar uit het niets! Panieeeeek! De meisjes wisten niet wat ze moesten doen en gingen toen maar een bang gezicht opzetten. Totdat een van de meisjes besloot dat we hier niet de hele nacht zouden kunnen blijven staan en lelijke gezichten trekken omdat ze dan dood zouden vriezen. Het meisje ging dus maar eventjes een metertje verder richting de rand en het "niets".... en nog een metertje...en nog wat dichterbij... totdat ze het zag! "Niets". Wat was dat ENG zeg!. Maar goed, toen dacht het meisje dat ze maar beter eventjes de kracht van de bergen tegen de kracht van het "niets" moest gebruiken en ging zich met al haar macht als meesteres concentreren op de kracht van de berg in plaats van op de kracht van het "niets". Het was een hevig en lang gevecht met heel veel gezweet. Het was niet genoeg! Ze had hulp nodig! Toen kwam de andere meesteres en samen bundelden ze hun krachten. Ook kwamen alle dieren van de bergen helpen, en de wind tussen de bergen, en zelfs de sneeuw die er op lag. En zo gebeurden het. Met z'n allen versloegen ze het grote boze niets. Ze werkten allemaal samen. De wind woei de sneeuw naar beneden waardoor het een pad vormden van stevige sneeuw en verjoeg het niets. Daar waar voorheen aleen maar lucht en leegte huisde, lag nu een groot pad dikke sneeuw waar de dieren nu in grote aantallen overheen kwamen gestormd om beneden in het cafe met een biertje heineken de grote overwinning te vieren. Zo maakten ze het pad stevig voor de twee meesteressen. De zon scheen voor ze uit zodat ze precies wisten waar ze heen moesten. En met een klein zetje van de wind kwamen de twee dappere meisjes dan eindelijk beneden in het cafe aan. Ze lieten speciaal de deur op een kiertje staan, zodat iedereen mee kon genieten van deze ongelovelijke overwinning.

En het "niets...." tsja dat zwerft nu ergens rond... ergens op een plek waar geen mensen leven, en geen dieren meer te vinden zijn en zelfs de wind zich niet meer vertoont... op een plek, ver, ver hier vandaan. Wachtend op de volgende keer dat er weer niets verwachtende helden komen om het te trotseren.

Toen de twee dappere meesteressen uit het cafe kwamen was de dag alweer bijna voorbij en gingen ze na dit onvergeetelijke avontuur maar snel naar huis om in een lekker warm bedje te kruipen.

Verras Elvaliene in Verenigde Staten met een belletje via HalloBuitenland.nl